Whisky Càrn Mòr VC Benrinnes 2002

Eigenaar: United Distillers & Vintners (Diageo).

Vergunninghouder: U.M.G.D. (voorheen A. & A. Crawford Ltd).

Productiestatus: Produceert 2 miljoen liter per jaar.

Locatie: Highlands, Speyside.

De distilleerderij ligt aan de voet (ten noorden) van de Ben Rinnes en zuidelijk van Aberlour. Hij is via een zijweg van de A95 te bereiken. Het meest opvallende van de distilleerderij is de grote rode schoorsteen.

De naam: De naam Benrinnes komt van de gelijknamige berg Ben Rinnes, die met zijn 840 meter een groot gedeelte van de Speyside domineert. Ben is het Schotse woord voor berg. De berg is zo’n 480 miljoen jaar geleden ontstaan en bestaat hoofdzakelijk uit graniet. Het water dat over dit graniet stroomt is uitermate geschikt voor de bereiding van whisky. Er zijn dan ook maar liefst zes distilleerderijen die gebruik maken van het water dat in de verschillende beekjes en stroompjes de Ben Rinnes afdaalt. Tussen 1829 en 1842 was de naam van de distilleerderij Lyne of Ruthrie.

Geschiedenis: De eerste distilleerderij werd gebouwd in het jaar 1826, vlak bij Whitehouse Farm. Deze boerderij bestaat nog steeds, maar de distilleerderij spoelde in 1829 weg door een vloedgolf van water die van de Ben Rinnes naar beneden kwam. De distilleerderij werd herbouwd bij een andere boerderij vlak in de buurt. Deze boerderij droeg de naam Lyne of Ruthrie, wat dan ook vanaf 1829 de naam van de distilleerderij is geweest. Peter McKenzie was de eerste legale stoker op de Lyne of Ruthrie‑distilleerderij. De distilleerderij werd in 1842 overgenomen door John Innes, die de naam veranderde in Benrinnes. Hij verkocht de zaak in 1845 aan William Smith. Deze ging echter in 1864 failliet. In 1865 werd de distilleerderij gekocht door David Edward, die hem naliet aan zijn zoon Alexander. Deze Alexander werd een bekende figuur in de whiskywereld van die tijd. Hij bouwde de Craigellachie‑ en de Aultmore‑distilleerderij en kocht aandelen in de Oban‑distilleerderij.

Het stillhouse van Benrinnes en de ernaast gelegen gebouwen werden in 1896 getroffen door een brand. Alexander bracht de distilleerderij onder in de Benrinnes‑Glenlivet Distillery Company en ging vervolgens voorraden whisky verkopen om geld te verzamelen voor de wederopbouw van zijn distilleerderij. Rond 1900 ging het echter minder goed in de whisky‑industrie. Benrinnes werd overgenomen; in 1922 werd hij weer verkocht, aan John Dewar & Sons, die op hun beurt in 1930 eigendom werden van D.C.L., dat nu onderdeel is van U.D.V.

Benrinnes werd in de winter 1932/33 gesloten, en vervolgens nogmaals tussen 1943 en 1945 vanwege het gebrek aan gerst tijdens de Tweede Wereldoorlog. In 1951 werd de distilleerderij aangesloten op het elektriciteitsnet en werden de watermolen en de stoommachine buiten gebruik gesteld. Vier jaar later werd er een nieuwe distilleerderij gebouwd om de productie te verhogen. In 1964 werd de moutvloer door een Saladin box vervangen, maar deze werd zo’n twintig jaar later weer buiten gebruik gesteld. In 1966 werd het aantal stills verdubbeld en in 1970 werden deze omgebouwd en met stoom verwarmd. In 1978 is er een aantal warehouses bij gebouwd. Veel dingen veranderden, alleen de typische manier van distilleren bleef al die jaren ongewijzigd.

De distilleerderij: In het stillhouse van de Benrinnes‑distilleerderij staan zes stills: twee wash stills en vier spirit stills. De stills staan in twee groepen van drie opgesteld. Elke groep bestaat uit één wash still en twee spirit stills. We leggen de distillatiemethode uit aan de hand van één groep.

Bij de eerste distillatie in de wash still wordt de wort van 8%, die vergist werd in acht van Oregon pine gemaakte wash backs, gescheiden in twee delen. Het eerste deel, de kop genoemd, loopt in ongeveer anderhalf uur door de spirit safe en gaat naar spirit still nummer 1; dit deel heeft een alcoholpercentage van meer dan 30. Het tweede deel, de staart genoemd, loopt in ongeveer tweeënhalf uur door de spirit safe en gaat naar spirit still nummer 2; dit deel heeft een alcoholpercentage van minder dan 30.

De tweede distillatie bij spirit still nummer 1 wordt ook weer in twee delen verdeeld. Het eerste deel, de kop, loopt ongeveer één uur en gaat naar spirit still nummer 2; dit deel heeft een alcoholpercentage van rond de 66. Het tweede deel, de staart, loopt ongeveer twee uur en wordt nogmaals gedistilleerd in spirit still nummer 1. De distillatie in spirit still nummer 2 wordt gewoon in drie delen verdeeld: voor‑, midden‑ en naloop. De voorloop loopt ongeveer tien minuten en gaat naar spirit still nummer 1. De middenloop loopt vierenhalf tot vijf uur lang en heeft een alcoholpercentage van gemiddeld 75,5. Deze middenloop is het eindproduct en wordt hier direct afgevoerd in tankauto’s naar het warehouse‑complex van de Cambus‑graandistilleerderij, waar de spirit op vat wordt gebracht. De naloop loopt ongeveer anderhalf uur en wordt nogmaals gedistilleerd in spirit still nummer 2.

Bij de tweede groep stills is dit proces gelijk.

Voor de rijping gebruikt men een kleine hoeveelheid nieuwe sherryvaten en verder refill‑ en bourbonvaten.

Water: Zowel het brouwwater als het koelwater voor de condensors komt van de berg Ben Rinnes. Dit is regen‑ en smeltwater dat via de Scurran Burn en de Rowantree Burn naar de distilleerderij stroomt.

De malt: De malt wordt hoofdzakelijk gebruikt voor blended whisky’s. Met name voor Dewar’s White Label en Johnnie Walker’s. In 1992 introduceerde United Distillers een single malt van 15 jaar oud met het Flora & Fauna‑etiket en met als symbool een korhoen.

Bezoek: Benrinnes ontvangt geen bezoekers.

Adres: Aberlour, Banffshire AB38 9NN. Tel: 01340‑871215. Fax: 01340‑871840. 

Gebruikte Bron: Schotse Malt Whisky (alle distilleerderijen van Schotland) - Robin Brilleman