Whisky Càrn Mòr VC Glen Grant 1993

Eigenaar: Chivas Brothers Ltd (Pernod Ricard).

Vergunninghouder: Chivas Brothers Ltd.

Productiestatus: Produceert 5,2 miljoen liter per jaar.

Locatie: Highlands, Speyside.

De distilleerderij bevindt aan de noordelijke rand van de plaats Rothes. Als men deze plaats vanaf het noorden binnen komt, wijzen grote borden van de Malt Whisky Trail de weg naar Glen Grant.

De naam: Glen is Gaelic voor dal of vallei. Grant is de familienaam van de oprichters van de distilleerderij. Vertaald dus ‘de vallei van Grant’. De Glen Grant-distilleerderij was vroeger ook bekend onder de naam Rothes.

Geschiedenis: De twee gebroeders John en James Grant besloten in het jaar 1840 aan de rand van de plaats Rothes, vlak bij de rivier de Spey en niet ver van een waterbron, een distilleerderij te bouwen. James was rechter en bankier voordat hij samen met zijn oudere broer in whisky ging. De twee heren hadden al enige ervaring met distilleerderijen, want in de jaren ’30 hadden ze belangen in de Aberlour-distilleerderij. Ze huurden in 1839 een stukje land van de Earl of Seafield en bouwden daar een voor die tijd moderne distilleerderij. Het zou later ook de eerste distilleerderij in Noord‑Schotland zijn die een aansluiting kreeg op het elektriciteitsnet.

Een ander belangrijk punt voor de heren Grant was de aanleg van de Morayshire Railway, die vlak langs de Glen Grant-distilleerderij liep. Deze spoorlijn zorgde voor de aanvoer van kolen, turf en vaten en (wat nog belangrijker was) de afvoer van whisky. De spoorweg, die toen ook voor andere distilleerderijen die eraan lagen heel belangrijk was, is nu verdwenen.

John Grant stierf in 1864. Zijn broer ging alleen door tot zijn dood in 1872. De zoon van James, Major James Grant, nam de zaken van zijn vader over en leidde niet alleen bijna zestig jaar lang zijn vaders distilleerderij, maar bouwde ook een nieuwe distilleerderij aan de andere kant van de spoorlijn. Deze in 1897 gebouwde distilleerderij werd zeer toepasselijk Glen Grant No 2 genoemd en is nu bekend onder de naam Caperdonich. Beide distilleerderijen waren in die tijd verbonden door een pijpleiding waardoor de whisky van Glen Grant No 2 naar Glen Grant No 1 liep. Er wordt in de plaats Rothes beweerd dat er door de lokale bevolking houten pinnen in de leiding werden geslagen om zo whisky af te tappen voor eigen gebruik.

In 1898 werd er een kleine trommelmouterij gebouwd. Grant was niet alleen een goed zakenman, maar hield ook van wat er groeide en bloeide. Hij nam vaak planten en bomen mee van zakenreizen om die achter de distilleerderij te planten. Al gauw ontstond er een enorme tuin, compleet met bruggetjes en een heus whiskykluisje, waarin hij zijn favoriete whisky bewaarde, die hij aansprak als hij alleen of met relaties een wandelingetje in de tuin maakte.

In 1931 stierf Major James Grant. Hij liet het bedrijf na aan zijn kleinzoon, Major Douglas Mackessack. Deze zorgde ervoor dat de Glen Grant-distilleerderij tot de beste en bekendste distilleerderijen van Schotland ging behoren. Ook op de exportmarkt werd de malt zeer bekend. Al in het jaar 1961 werden de eerste vaten geëxporteerd naar Italië, op verzoek van een hôtelier uit Milaan, Armondo Giovinetti geheten. Tot op de dag van vandaag wordt er Glen Grant geëxporteerd naar Italië, dat ook de grootste afnemer is van deze malt.

Zoals zoveel distilleerderijen ging ook Glen Grant tijdens de Tweede Wereldoorlog dicht vanwege het gersttekort. In 1952 ging Glen Grant met The Glenlivet-distilleerderij samen onder de firmanaam ‘The Glenlivet and Glen Grant Distilleries Ltd’. Zij werden in het jaar 1972 versterkt met Hill, Thomson & Co Ltd (blender van o.a. Queen Anne-whisky) en de Longmorn Distilleries. Al deze bedrijven vormden vanaf toen The Glenlivet Group; deze bestond uit de Benriach, Caperdonich, Glen Grant, Glenlivet en de Longmorn-distilleerderijen. Zes jaar later, in 1978, werd deze groep overgenomen door de Canadese drankengigant Seagram Distillers Plc. Eind 2000 werd Seagram zelf overgenomen door Diageo en Pernod Ricard. Aangezien Diageo al de grootste was in de Schotse whisky-industrie, werd dit deel van Seagram toegekend aan Pernod Ricard.

Op dit moment staat Glen Grant te koop. Door de overname van Allied Distillers door Pernod Ricard werd dit bedrijf op zijn beurt onder druk gezet door de Europese Commissie om de distilleerderij in de etalage te zetten.

De distilleerderij: Ondanks het geavanceerde interieur van de Glen Grant-distilleerderij zijn de wash backs niet gemaakt van roestvrij staal maar staan hier tien wash backs van Oregon Pine.

Er staan in het stillhouse vier wash stills en vier spirit stills, opgesteld in één lange rij. De spirit stills zijn allemaal voorzien van purifiers en worden sinds 1995 met stoom verhit. Het rijpen geschiedt voor de 5 jaar oude malt op refill-bourbonvaten; de malt die langer rijpt ligt op sherryvaten.

Achter de distilleerderij ligt de ‘Victorian Garden’. Deze tuin, aangelegd door Major James Grant, is jarenlang verwaarloosd en slecht onderhouden geweest. De firma Seagram besloot in 1995 de tuin weer in zijn oorspronkelijke staat terug te brengen. Er is hiervoor een tuinierster aangesteld die hem heeft gerestaureerd en nu onderhoudt. Het herstel van de tuin ging zo ver dat ook de bruggetjes en het ‘hutje’ rond de whiskykluis van ‘The Major’ naar voorbeeld van foto’s uit die tijd werden herbouwd. Het is dan ook een hoogtepunt als men uit deze kluis een ‘dram of Glen Grant’ mag proeven, aangelengd met het water uit de Black Burn. Dit water is bruin van kleur, licht turfhoudend en geeft de 5 jaar oude malt een extra smaak.

Water: Het water dat men in de Glen Grant-distilleerderij gebruikt voor het brouwen is afkomstig van de Caperdonich Well. Het water om de condensors te koelen wordt uit de rivier de Spey gepompt. De Spey stroomt ten oosten van Rothes.

De Malt: De malt wordt gebotteld na (naar men zegt) 5 jaar gerijpt te hebben op refill-bourbonvaten. Desondanks staat er geen leeftijd op het etiket. De distilleerderij brengt ook een 10 jaar oude op de markt.

Oudere jaren van Glen Grant worden met jaaraanduidingen met hetzelfde etiket op de markt gebracht door een onafhankelijke bottelaar, Gordon & MacPhail. Deze malts zijn gerijpt op nieuwe sherryvaten.

Bezoek: De Glen Grant-distilleerderij ontvangt bezoekers en is ook onderdeel van de zogenoemde Malt Whisky Trail in de Speyside. De distilleerderij is voorzien van een bezoekerscentrum. Bij een rondleiding door de distilleerderij wordt de tuin niet vergeten. Kosten: geen.

Adres: Rothes, Morayshire AB38 7BS. Tel: 01542‑783318 / 783300. Fax: 01542‑783306.

e-mail: glengrant.admin@chivas.com

Gebruikte Bron: Schotse Malt Whisky (alle distilleerderijen van Schotland) - Robin Brilleman

Wijzigingen en fouten voorbehouden