Whisky Balblair 1989

Eigenaar: Inver House Distillers.

Vergunninghouder: Balblair Distillery Company Ltd.

Productiestatus: Produceert 1 miljoen liter per jaar.

Locatie: Highlands, Noord.

De distilleerderij ligt vlak bij het plaatsje Edderton, tussen de spoorlijn van Inverness naar Wick en Thurso en de A836.

Als u vanaf het zuiden de A9 op rijdt, linksaf slaat en zo’n 5 kilometer na de plaats Tain de A836 op rijdt, dan komt u vanzelf in Edderton. In deze plaats staat aan de linkerkant van de weg een oorlogsmonument. Hier gaat u rechtsaf en een kleine smalle weg leidt vervolgens naar de distilleerderij.

De naam: De naam Balblair komt uit het Gaelic en heeft twee betekenissen, namelijk ‘battlefield’, slagveld, of ‘town of the plain’, vlakke stad. Beide betekenissen stammen uit de tijd dat de Vikingen het land beheersten.

Geschiedenis: Er gingen jarenlang geruchten dat Balblair opgericht zou zijn in het jaar 1749, maar daar zijn nooit harde bewijzen voor gevonden. Het meest voor de hand liggende jaar van oprichting is 1790. Met dit oprichtingsjaar is Balblair de op twee na oudste nog producerende distilleerderij van Schotland. Bij de distilleerderij zijn nog boeken aanwezig die dateren van rond 1800, waarin de administratie van de distilleerderij werd bijgehouden. In deze boeken staan ook boodschappenlijstjes van huishoudelijke aard.

De distilleerderij werd opgericht door John Ross. Ross was een bekende naam in die tijd, wat kan worden afgeleid van de naam van het gebied waar de distilleerderij staat: Easter Ross.

De Balblair‑distilleerderij begon zoals veel distilleerderijen in vroeger tijden op een boerenbedrijf, in dit geval dus Balblair Farm. De distilleerderij bleef tot 1894 in het bezit van de familie Ross. In dit jaar verkocht een kleinzoon van John, James, hem aan Alexander Cowan. Deze Cowan, wijnhandelaar in Inverness, verplaatste de distilleerderij naar de huidige plek. Hij bouwde rondom de distilleerderij zoveel warehouses dat Balblair, wanneer ze achter elkaar zouden zijn gebouwd, het langste warehouse van alle Schotse distilleerderijen van die tijd zou hebben gehad. In alle warehouses liggen aarden vloeren met uitzondering van warehouse nummer 3, waar een betonnen vloer ligt. Die werd tijdens de Tweede Wereldoorlog gelegd in opdracht van het Britse leger, zodat het warehouse dienst zou kunnen doen als keuken en eetzaal voor de soldaten. Na de oorlog werd de distilleerderij overgenomen door Robert Cumming, een notaris uit Banff. Behalve notaris was Robert ook een bevlogen zakenman, op één keer na, toen hij in een café na een paar ‘drams’ een bod deed op het café en dit met een compleet ingevulde cheque bekrachtigde. Het bod en de cheque werden geaccepteerd. De volgende morgen vroeg hij zich af wat er was gebeurd, ging terug naar het café en liet zich door de waard vertellen wat hij gedaan had. De waard was zeer verrast toen Robert zich aan zijn woord hield en zodoende eigenaar werd van het café.

Robert Cumming bestierde de distilleerderij met veel succes. Hij verving de oude wash still en er werden twee wash backs bij geplaatst. Ook bouwde hij de stills om van kolen‑ naar stoomverwarmd. Tussen 1951 en ’55 was hij ook nog eigenaar van Pulteney. Toen Cumming in 1970 met pensioen ging, verkocht hij Balblair aan Hiram Walker, dat later onderdeel werd van Allied Distillers. Die verkocht Balblair in 1996 samen met de Pulteney‑distilleerderij aan de huidige eigenaar Inver House. Sinds november 2002 is Inver House onderdeel van het Thaise bedrijf Khun Charoen Sirivadhanabhakdi.

De distilleerderij: In het stillhouse van Balblair staan drie stills met een zeer opmerkelijke vorm. Ze hebben alle een zeer bolbuikige onderkant, met daarop een brede en vrij korte hals. Een van de stills is een wash still, de andere twee zijn spirit stills. Van de twee spirit stills wordt er maar één gebruikt. Vanaf 1964 worden de stills met stoom verwarmd in plaats van met kolen. Er staan zes wash backs voor de gisting van de wort, die alle gemaakt zijn van Oregon pine. De new spirit wordt gerijpt in refill‑ en bourbonvaten.

Water: De plaats Edderton staat al eeuwen bekend als de ‘parish of peat’, ‘de parochie (of gemeente) van de turf’, wat erop zou duiden dat het water zeer turfhoudend is.

Zowel het brouw‑ als het koelwater komt van de Ault Dearg Burn. Deze burn is een paar kilometer van de distilleerderij verwijderd. Het water komt via een pijpleiding Balblair binnen. Opmerkelijk is dat het brouwwater hier eerst wordt gebruikt als koelwater voor de condensors, zodat het water de gewenste temperatuur al heeft zonder dat het extra energie kost.

De malt: Twee jaar na de overname door Inver House zijn er drie verschillende malts met eigen etiket op de markt. De jongste, van ongeveer 8 jaar oud, draagt de naam Elements. De andere twee zijn 16 en 33 jaar oud.

Het grootste deel van de productie wordt gebruikt voor de blended whisky’s, met name voor Inver House, Catton’s, Hankey Bannister, Mac Arthur’s en Pinwinnie Royal, en voor de maltlikeur Heather Cream.

Bezoek: De distilleerderij is alleen op afspraak te bezoeken.

Adres: Edderton, Tain, Ross‑shire IV19 1LB. Tel: 01862‑821273. Fax: 01862‑821360.

website: www.inverhouse.com

e‑mail: enquiries@inverhouse.com

Gebruikte Bron: Schotse Malt Whisky (alle distilleerderijen van Schotland) - Robin Brilleman