Whisky Glenkinchie 1996 Distillers Edition

Eigenaar: United Distillers & Vintners (Diageo).

Vergunninghouder: John Haig & Co Ltd.

Productiestatus: Produceert 1,6 miljoen liter per jaar.

Locatie: Lowlands.

De distilleerderij ligt ten zuidoosten van de hoofdstad Edinburgh. U neemt vanuit Edinburgh de A1 naar het plaatsje Tranent en volgt vanuit Tranent de B6533 richting Pentcaitland. Onderweg geven bordjes de weg naar de distilleerderij aan. Glenkinchie staat in een glooiend akkerlandschap aan de oevers van de Kinchie Burn.

De naam: De naamgever van de distilleerderij is de Kinchie Burn. Dit is een beekje waar de distilleerderij omheen is gebouwd en waar men vroeger water van betrok voor het inweken van de gerst bij het moutproces. Dit beekje dankt zijn naam aan de van oorsprong Normandische familie De Quincey, die zo’n honderd jaar geleden de landerijen rond de Kinchie Burn bezat. Vroeger heette de distilleerderij kortweg Kinchie.

Geschiedenis: De broers George en John Rate hadden tussen 1825 en 1833 samen een boerderij en een distilleerderij met de naam Milton. Vanaf 1837 komt de naam Glenkinchie in de boeken voor, maar het is vrijwel zeker dat het om dezelfde boerderij en distilleerderij gaat. De gebroeders Rate moeten de naam veranderd hebben. In die tijd was een combinatie van boerderij en distilleerderij heel gewoon. De gerst die zomers op het land werd verbouwd, werd ‘s winters verwerkt tot whisky. Het water om te mouten en te brouwen kwam vanzelfsprekend uit de Kinchie Burn, een stroompje dat nog altijd bijna door de distilleerderij loopt. In 1853 gingen de broers failliet en werd alles verkocht aan iemand die niet geïnteresseerd was in distilleren. De gebouwen werden gebruikt als koestal en zaagmolen. In 1881, toen de consumptie van Schotse whisky aanzienlijk in de lift zat, kocht een groep van brouwers, blenders en wijnimporteurs uit Edinburgh de boerderij en wat er nog over was van de distilleerderij. Na tien jaar bouwde deze groep een geheel nieuwe distilleerderij, met moutvloer en boerderij. De 85 hectare land die erbij hoorde, werd gebruikt voor het verbouwen van aardappelen voor de arbeiders en gerst voor de whisky. Het afvalproduct na het brouwen werd niet weggegooid. Deze draff, die veel eiwit bezit, werd gevoerd aan het Aberdeen Angus-vee. Aberdeen Angus is een bekend Schots runderras, dat ook op de boerderij van Glenkinchie werd gehouden. De toenmalige manager W.J. McPherson bestierde in die tijd de boerderij in zijn eentje en fokte dit ras met succes, want tot drie keer toe won hij prijzen met zijn dieren. Deze prijzen hangen nog steeds in het kantoor van de huidige manager.

De landerijen zijn ook nu nog eigendom van de distilleerderij, maar ze worden tegenwoordig verpacht aan lokale boeren.

Glenkinchie vormde in 1914 Scottish Malt Distillers (S.M.D), samen met de distilleerderijen Rosebank, Grange, St. Magdalene en Clydesdale.

De moutvloeren worden sinds 1968 niet meer gebruikt. Er stonden lange tijd verschillende werktuigen tentoongesteld die gebruikt werden bij het produceren van whisky. Tegenwoordig wordt de ruimte gebruikt als bezoekerscentrum en museum, compleet met een maquette van een distilleerderij waarop het gehele productieproces van maltwhisky wordt uitgelegd. Ook staan er nog wat oude werktuigen uit het vorige museum. Verder is er een proefbar ingericht, waar alle maltwhisky’s van U.D.V. te proeven zijn.

De distilleerderij: In het stillhouse van de Glenkinchie-distilleerderij staan slechts twee stills: één wash still en één spirit still, die sinds 1972 worden verwarmd met stoom. De wash still heeft een inhoud van maar liefst 30.963 liter en is hiermee de grootste van de Schotse whisky‑industrie. De alcoholdampen worden hier gecondenseerd in worm tubs. De gisting geschiedt in zes wash backs, waarvan er vier gemaakt zijn van Oregon pine en twee van Canadees larikshout. Men gebruikt hoofdzakelijk refill-vaten om de whisky te laten rijpen.

Water: Het brouwwater dat hier wordt gebruikt komt niet meer zoals vroeger uit de Kinchie Burn, maar uit een natuurlijk waterreservoir dat gelegen is in de nabijgelegen Lammermuir Hills. Dit waterbekken heeft de naam Gifford en wordt gevoed met het regenwater uit de heuvels. Het water is vrij hard omdat het over kalksteen stroomt, en dat zou het droge karakter aan de whisky geven. Het koelwater komt nog wel uit de Kinchie Burn.

De malt: United Distillers & Vintners brengt deze malt met 10 jaar oud op de fles als een van de zes zogenoemde ‘classic malts’. De Distillers Edition wordt voor een tweede rijping op amontillado sherry-vaten overgestoken. Sinds kort bestaat er ook een cask strength van 59%. De malt is ook bij blenders zeer in trek en verdwijnt hoofdzakelijk in de blends Haig, Johnnie Walker’s Red en Black Label en in de Dimple-blend.

Bezoek: Sinds december 1996 is er een nieuw bezoekerscentrum dat het gehele jaar geopend is. Een rondleiding door de distilleerderij kost £4,00.

Adres: Pencaitland, East Lothian EH34 5ET. Tel. bezoekerscentrum: 01875 340451, kantoor: 01875‑340333. Fax: 01875‑340854.

website: www.classicmalts.nl

Gebruikte Bron: Schotse Malt Whisky (alle distilleerderijen van Schotland) - Robin Brilleman

Wijzigingen en fouten voorbehouden